:::Tennis Ziemny:::

Tenis ziemny - gra sportowa rozgrywana na korcie tenisowym z udziałem dwóch przeciwników lub dwóch par przeciwników, polegająca na przebijaniu rakietą tenisową piłki ponad siatką na pole przeciwnika, w sposób utrudniający jej odbiór. Piłkę można przebić, zanim dotknie ona kortu lub po jednym odbiciu. W każdej grze zwanej gemem jeden gracz jest podającym, a drugi przyjmującym serwis. Zdobycie gema następuje przez wygranie co najmniej 4 piłek, przy czym zawodnik zdobywający gema musi wygrać przewagą 2 piłek. Set toczy się do 6 lub 7 wygranych gemów, przy czym należy zdobyć dwa gemy więcej niż przeciwnik (np. 6:4 lub 7:5). W razie remisu 6:6 następuje tzw. tie-break. Mecz toczy się do 3 wygranych setów wśród mężczyzn lub 2 wśród kobiet. W tenisie rozgrywana jest gra pojedyncza (singiel), podwójna kobiet lub mężczyzn (debel) i mieszana (mikst). Kort tenisowy ma kształt prostokąta o wymiarach 23,77 m x 8,23 m dla gier pojedynczych lub 23,77 m x 10,97 m dla gier podwójnych i mieszanych, w połowie przedzielony jest siatką o wysokości 91,5 cm. Piłka tenisowa ma masę 56,7 - 58,5 g i średnicę 6,35 - 6,67 cm. Za prototyp tenisa uważa się znaną już w średniowieczu, głównie we Francji, grę dworską jeu de paume ("gra dłonią"), w XVI w. wprowadzono rakietę. W XVII w. gra ta stopniowo zanikła, odrodziła się w Anglii. W 1874 W.C. Wingfield rozpropagował grę zbliżoną w założeniach do współczesnego tenisa, lecz rozgrywaną na polu o kształcie dwóch trapezów. W 1877 kort uzyskał kształt prostokąta, a w londyńskiej dzielnicy Wimbledon odbył się pierwszy turniej, który dał początek sławnym turniejom wimbledońskim. Najpopularniejsze rozgrywki - Wimbledon, Roland Garros, międzynarodowe mistrzostwa USA (US Open) i Australii (Australian Open), mistrzostwa świata World Championship Tennis i Association of Tennis Professionals, Masters, Puchar Davisa, Puchar Federacji, Puchar Wielkiego Szlema (Wielki Szlem). Na olimpiadzie w latach 1896-1924 i od 1988. Z Polaków największe sukcesy odnosili J. Jędrzejowska i W. Fibak.